مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

دوستم بم گفته🥲🥲 ...

پ.ن این اهنگ زیباترین ترانه عمرم رو داره هرچند از خواننده اش بیزارم ولی همون تیکه وسطش که میگه ای همیشگی ترین عشق  در حضور حضرت تو تمام وجودمو دربر میگیره..... دمت گرم شاعرش ...

زیست باز و من هرغلطی میکنم جز تموم کردن این گه

نه برف بود و نه باران  تو بودی و هجران  و دردی بی پایان  از فرط این هجران  چون سوگ بی پایان  نشسته ام و بی امان  به راهی بی پایان  بی تو می نگرم  و تو انقدر از صبوری من  درس بی وفایی گرفته ای که  که هجرانت را  سالهاست  پایانی نیست  به چه فخر می فروشی  و به چه می نازیدم  ما هردو از تبار دردیم  اما قبیله تو رو به بی وفایی گذاشته  و قبیله من  نان هرشبش را با خون دلی از جنس جنون امیخته.. هجر می کنی  و درد قافله ات را به جان میخرم  تا بخندی و گمان کنم تقدیر کمی خوشی برایمان خواسته&nb...

انان که در ایینه های ابدیت  جام از کف عشاق گرفتند و چشیدند رفتند در ان اینه ها بازنگشتند  راهی که در ان راز بقا بود و دیدند از خون جوانان وطن لاله دمید و انرا چو شراب از دل هر لاله کشیدند  از غیرت خونین رگشان مست شد انکه میخواست برای وطنش لاله بچیند  از قامت سرو قدشان سرو خمید و  در هیبت پر مظهرشان کوه تکیده است  از شدت و این مظهرشان نیست توانم تا انچه توانم ، بتوانم که نویسم از خون رگ پر عطشان جوی روان شد  سیراب شدند تنشه لبان ابدیت  ای کاش در ان راز سفر راه روان بود  تا مثل سبک بال سران ، زود پریدن ... ...

کانال بزنم

کاریم نشده خوبم.