شهید (باز نویسی ۷ یا ۸ م)

انان که در ایینه های ابدیت 

جام از کف عشاق گرفتند و چشیدند

رفتند در ان اینه ها بازنگشتند 

راهی که در ان راز بقا بود و دیدند

از خون جوانان وطن لاله دمید و

انرا چو شراب از دل هر لاله کشیدند 

از غیرت خونین رگشان مست شد انکه

میخواست برای وطنش لاله بچیند 

از قامت سرو قدشان سرو خمید و 

در هیبت پر مظهرشان کوه تکیده است 

از شدت و این مظهرشان نیست توانم

تا انچه توانم ، بتوانم که نویسم

از خون رگ پر عطشان جوی روان شد 

سیراب شدند تنشه لبان ابدیت 

ای کاش در ان راز سفر راه روان بود 

تا مثل سبک بال سران ، زود پریدن ...