مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

سکون.. واژه ی غریبی است .. می ایستیم... ایستاده.. واژه هایمان بوی سکون میدهد.. چرا چنین شد ، چگونه؟ ...

شاید یک تلنگر کافی بود تا سایه بسوزد و فریاد پدید آید..

اناهل خانم دختری که همیشه خدا نیست نوه ی منم فکر نکنم بتونه پستتو بخونه تولدت مبارک❤️❤️❤️‍🩹💝💝💝💝💝💝❤️‍🔥😊😊😊🎻

 چند ماه پر از مشغله برای سایه گذشت.. نزدیک های بهار که شد ، سایه همچنان به دعوت های اقوام برای جشن نوروز باستانی جواب منفی داد و سعی داشت که در نیویورک بماند. بالاخره سال تحصیلی تمام شد و خیال سایه از آزمون کیتی راحت.. در پایان دومین ماه تابستان سایه یکروز ، یک تصمیم جدی گرفت. آرام به اتاق اصلی رفت ، جایی که از دست جو و کتی در امان نبود ، بخش کتابهای او! روی مبل نشست و با حالتی که کتی و جو که درحال گشت زنی در کتابخانه بودند ، بشنوند گفت : _ خب خب خب ، من که قراره یه بلیط بگیرم برم پیش مامان بابام ، شما رو نمیدونم...من که میرم ولی شاید اگه بخوایید ببرمتون . جو با بی توجهی گفت : _ نه ممنون. کتی گفت : منم کار ...

...

عکاسی یک فنجان عصر پر ز عکس...

بخش از زندگی دختری که... احساس نبودی و هیچ می‌کرد.. مورد تمسخر قرار میگرفت و هبچکسی برای درک نداشت تا اینکه از فراسوی باور ها.. یک فرشته آمد...

زندگی را دیدم در همین گوشه کنار  نشسته بود  آری ، من زندگی راجستم نه در آسمان ها بلکه در هوای گرم تابستانی ، کنار ایوان مادربزرگ..