مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

پایان داستانم رو هم نوشتم  خودم نمیدونم چرا اینقدر غمناک شد....

گفت حوصله ام سر رفته گفتم بیا اسکویید گیم بازی کنیم (بازی مرکب) صد بار سر اینکه وقت زود تموم شده گریه و داد و بیداد کرد😐 موقع چراغ سبز و قرمز  منو هل داد 😑😑😑😑😑 وقتی بيسکوئيت شکست میخواست منو خفه کنه که چرا نازکه😑 خدایا توبه😶 راستی خواهر من معروف شده به هرمیون دخالت نکن😂😂😂

درو نبند و هرمیون نرووووو😐🥲      

خورش آلو انار درسا کردم دعا کنید گند نزنم😅😅😅😅😅

آخر شب بود همه بعد شام دور هم جمع شده بودند ..... _سایه این عکس کیه پدر بود که با دست به نقاشی روی میز اشاره کرد + این سانا است، یکی از دوستانم غزل وسط حرفش پرید : -همونی که وبلاگ داره ، همونی که تو لس آنجلسه؟؟ +آره همون -خیلی دلم میخواد با این سانای عزیز آشنا بشم:) اما بلند شد و به سمت راه پله رفت: -شب همه بخیر و برادر کوچیکه ، هری ، به تابعیت از اون هم رفت به سمت اتاقش تا بخوابه .... کمی بعد آدری با ظرف بزرگی وارد شد : _ ببینید چیا آوردم میوه های کاکتوس ! سایه گفت +آدری اینا ترشن خوشمزه نیستند..... آدری گفت -حالا هرچی بدویین بیاین ، مامان خانم نوبتی باشه .... نوبت شماست +آدری من از اینا بدم میاد _ بدم میاد و ..... نداره...

خسته شدم  اصلا واقعا خسته شدم 

چرا نظرات منو خودت تایید کردی؟