مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

میدانید گاهی میخوام غرق شوم در رویای شیرین خویش زمانی که دلخوشی هایم سقف کوتاهی داشت خوشبختی در کنارم بود و من در پی خوشبختی.... چقدر خوب بود لحظاتی که از دستمان رفت.... ...

پرنده ای از خرداد میهمان خانه ماست نمی دانم در کدام کنج خانه سکونت گزیده که نوای لبیک او تمام خانه را در بر گرفته پرنده ای سبز رنگ که صدایش نمایانگر تسبیح سحرگاه پروردگار یکتاست پرنده ی تابستانی الان روی تختم بودم که متوجه صدایش شدم چقدر زیبا می نوازد پرنده ساز دلم را...

من اگه خونم طبقه اول باشه و کسی بیاد به پنجره خونم سنگ بزنه و ناسزا بده، می‌بینم، می‌شنوم و بنابراین، ناراحت و عصبانی میشم و ممکنه کلِ روزم رو بخاطر یه پشه از دست بدم...! اما اگه خونم طبقه دهم باشه نه‌تنها سنگش اصلا به پنجره خونم نمی‌خوره بلکه چون ریز می‌بینمش و خوب نمی‌شنومش میگم لابد اومده سلام و احوال پرسی کنه. باهاش بای بای می‌کنم، پنجره رو می‌بندم و میرم سراغ کارهای مهم‌تر زندگیم... ولی اگه طبقه‌ 30ام باشم نه‌تنها اصلا نمی‌بینمش و تو رادار من نمیاد بلکه فقط دارم از اون فضا و ویو‌ی زیبا لذت می‌برم. نتیجه؛ ما اگه ارتفاع نگیریم آدم‌های کوچولو و ...

حس خوب یعنی  یک لیوان چای و یک منظره دلباز یک صبح تابستانی قشنگ  بیخیال غصه ها ...

سجاده ام را که پهن میکنم  گویی فرش زیر پایم بهشت است هر دانه تسبیح که با ذکر من میرود  مانند قطره آبی که بر دل صحرا می‌چکد و میشوید همه غبار هارا غبار دل من را هم از گناه می شوید  با هر ذکر  من به تو نزدیکتر میشوم  از مرهم زخم های من ...

ذکر تو هر لحظه بر زبانم جاریست یاد تو مونس درد و غم وجود من است پایان امروز هم بانام تو ...

خدا را در کجا میتوان یافت؟؟؟ در دلی که تنها چاره اش خداست...... #به_وقت_نماز التماس دعا🌸