مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

احساس میکنم که احساس میکنی همانند منی اما چگونه ؟ در حالی که من انچنان پیچیده و درهمم که گاهی حتی خودم نمیفهمم این بخشی از کدام قسمت وجود من است که بعد از قرنها تلاش کرده تا خود را جلوه بدهد؟

احساس میکنم که احساس نمیکنید چقدر خسته میشوم گاهی که به من تظاهر میکنید در حال احساس کردن چیزی هستید که هیچگاه احساس نمی کنید؟ #برشی برای دفترم🪄

میشنوی صدایمان را آقا؟ ببخشید نمیشنویم خواستم بگویم آقای من این جمعه را هم خط زدم😔

خب این عکس کلاس امروزمون بود... اولین ساعت مراقبت از جانوران جادویی با پرفسور گرابلی پلنگ داشتیم* بلاتریکس دیوونه همون اول ساعت رو مخم داشت  راه میزفت ، هی بهم طعنه زد جیغ کشید ..دیووونه  منم با کتاب زدم تو موهای وزوزیش ولی از بدبختیم چوبدستیم گیر کرد تو موهاش  سوروس بی عرزه مو چرب اومد کمک کنه دربیاره طلسم میرد بلا هم جیغ پاتر بی تربیتم هر هر با رفیق وزوزیش میخندید😑😑* گرابلی پلنک تند تند از بدن انسان توضیح میداد نمیزاشت سوال بپرسیم ، حالا خوبه جزوه اشو از تکثیری هاگزمید گرفته بودیم! آخر کلاس به لطف سوخیای مودبانه پاتر و رفیقش ترقه افتاد تو کلاس پتی گرو خنگم بهم طنه زد پرت شدم..😡😡😡 ساعت دوم ...

آنقدر خوب و عزیزی که به هنگام وداع حیفم آید که تو را دست خدا هم بسپارم توعزیزی توعزیزی توعزیزترین عزیزی واسه من توی زندگی عزیزم همه چیزی واسه من توعزیزی توعزیزی توعزیزترین عزیزی واسه من توی زندگی عزیزم همه چیزی واسه من آنقدر مومن و پاکی که به هنگام نماز می برم سوی تو ای کعبه دل دست نیاز آنقدر مومن و پاکی که به هنگام نماز می برم سوی تو ای کعبه دل دست نیاز تو نیازی تو نیازی تو به شیرینی رازی واسه من تو که مقصد قنوتی تو نمازی واسه من توعزیزی توعزیزی توعزیزترین عزیزی واسه من توی زندگی عزیزم همه چیزی واسه من قصه حسن تو در هیچ کتابی نبود مستی چشم تو در هیچ شرابی نبود در ره عشق تو از دادن جا...

اینروزا خود شر و شیطونمو گم کردم :( برای همین تصمیم گرفتم با عوض کردن حالت وبلاگم و نوع نوشتارم دوباره اون شادیو برگردونم 🙂 اسمم گذاشتم بانوی جادوگر یوهااا هاا هااااB-) =)) ...

آسمان چشم او آیینه کیست؛ آن که چون آیینه با من روبرو بود… درد و نفرین درد و نفرین بر سفر باد؛ سرنوشت این جدایی دست او بود! آه… گریه مکن که سرنوشت، گر مرا از تو جدا کرد… عاقبت دلهای ما؛ با غم هم آشنا کرد… چهره اش آیینه کیست؟ آن که با من روبرو بود… درد و نفرین بر سفر؛ این گناه از دست او بود… ای شکسته خاطر من؛ روزگارت شادمان باد ای درخت پر گل من؛ نو بهارت ارغوان باد! ای دلت خورشید خندان… سینه تاریک من سنگ قبر آرزو بود! آنچه کردی با دل من؛ قصه سنگ و سبو بود… من گلی پژمرده بودم؛ گر تو را صد رنگ و بو بود ی دلت خورشید خندان… سینه تاریک من سنگ قبر آرز...